Кәсіпкерлікті мемлекеттік реттеу

Автор работы: Пользователь скрыл имя, 20 Ноября 2011 в 12:39, курсовая работа

Описание

Қазақстанда кәсіпкерлік жөнінде 90-жылдардың басында, қайта құрудың басталуымен айтыла бастады. Бұл кезде былайша айтқанда, «комсомолдық кәсіпкерлік» басталды, көптеген белсенді жас адамдар, негізінен комсомол жетекшілері, жастардың шығармашылық ғылыми-техникалық орталықтары негізінде кооперативтер құра бастады. Несиелеудің жеңілдік жағдайлары жасалды. Мұның үстіне, өспелі инфляция жағдайына дәл осы кәсіпкерліктің алғашқы толқыны төтеп беріп қана қоймай, сондай-ақ қажетті, былайша айтқанда, бастапқы капитал жинай алды, себебі несие ақша «қымбат» алынып, «арзан» қайтарылды.

Содержание

КІРІСПЕ……………………………………………………………….3

І – БӨЛІМ. Кәсіпкерліктің мәні, мазмұны………………………..6

1.1. Кәсіпкерліктің мәні, экономикалық негізі……………...……6

1.2. Кәсіпкерліктің түрлері…………………………………………10

1.3. Кәсіпкерлік тәуекелдің мәні және түрлері…………….…….12

ІІ – БӨЛІМ. Кәсіпкерлік бәсекелестік, франчайзинг жүйесі….14

2.1. Бәсекелестіктің мазмұны және түрлері……………………...14

2.2. Монополияға қарсы мемлекеттік реттеу……………………16

2.3. Франчайзингтік қатынастар жүйесі…………………………19

ІІІ – БӨЛІМ. Кәсіпкерлік істі мемлекеттік реттеу……………...24

3.1. Кәсіпкерлік істі мемлекеттік реттеудің қажеттілігі………..24

3.2. Мемлекеттің кәсіпкерлік ісіне араласу жағдайы, себептері………………………………………………………………28

3.3. Қазақстандағы кәсіпкерлікті басқару……………………….30

ҚОРЫТЫНДЫ………………………………………………………35

ПАЙДАЛАНҒАН ӘДЕБИЕТТЕР ТІЗІМІ………………………..37

Работа состоит из  1 файл

мемлекеттик реттеу.docx

— 55.89 Кб (Скачать документ)

МАЗМҰНЫ

КІРІСПЕ……………………………………………………………….3  

І – БӨЛІМ. Кәсіпкерліктің мәні, мазмұны………………………..6 

1.1. Кәсіпкерліктің  мәні, экономикалық негізі……………...……6

1.2. Кәсіпкерліктің  түрлері…………………………………………10

1.3. Кәсіпкерлік  тәуекелдің  мәні және түрлері…………….…….12  

ІІ  – БӨЛІМ. Кәсіпкерлік  бәсекелестік, франчайзинг  жүйесі….14 

2.1. Бәсекелестіктің   мазмұны және түрлері……………………...14

2.2. Монополияға  қарсы  мемлекеттік реттеу……………………16

2.3. Франчайзингтік  қатынастар жүйесі…………………………19  

ІІІ – БӨЛІМ. Кәсіпкерлік  істі мемлекеттік  реттеу……………...24 

3.1. Кәсіпкерлік  істі  мемлекеттік реттеудің   қажеттілігі………..24

3.2. Мемлекеттің  кәсіпкерлік  ісіне араласу   жағдайы, себептері………………………………………………………………28

3.3. Қазақстандағы  кәсіпкерлікті  басқару……………………….30  

ҚОРЫТЫНДЫ………………………………………………………35

ПАЙДАЛАНҒАН ӘДЕБИЕТТЕР ТІЗІМІ………………………..37  
 

КІРІСПЕ 

Қазақстанда кәсіпкерлік жөнінде 90-жылдардың  басында, қайта құрудың басталуымен  айтыла бастады. Бұл кезде былайша  айтқанда, «комсомолдық кәсіпкерлік» басталды, көптеген белсенді жас адамдар, негізінен комсомол жетекшілері, жастардың  шығармашылық ғылыми-техникалық орталықтары  негізінде кооперативтер құра бастады. Несиелеудің жеңілдік жағдайлары жасалды. Мұның үстіне, өспелі инфляция жағдайына  дәл осы кәсіпкерліктің алғашқы  толқыны төтеп беріп қана қоймай, сондай-ақ қажетті, былайша айтқанда, бастапқы капитал жинай алды, себебі несие ақша «қымбат» алынып, «арзан»  қайтарылды.

Кәсіпкерлік қызметін бұрынғы Кеңес Одағы  кезінде 1987 жылы қабылданған «СССР  азаматтарының жеке еңбек қызметі  туралы» заңы алғаш рет ресмилендірді. 1988 жылы «Кооперация туралы заң» қабылданды. Кооперативтер мен серіктестіктердің  жаппай құрылуы басталды. Дегенмен нарықтық инфрақұрылымның болмауына  байланысты кооперативтердің аз бөлігі ғана аяғынан тұрып кете алды. Кейінірек 1988-1991 жылдары жалға беру, бірлескен  кәсіпорындар мен банк қызметі туралы заңдар экономикалық жағдайды біршама  ырықтандырды. Тұтастай алғанда, негізгі  меншік мемлекеттікі болып қала бергенімен, жалға беру түріндегі аздаған  босаңсулар біршама дәрежеде кәсіпкерлік  белсенділікке жағдай жасады.

Қазақстан Республикасы 1991 жылы тәуелсіздік алғаннан кейін кәсіпкерлік белсенділікті  қолдауға байланысты бірқатар заңдар қабылданды. Қазақстанда кәсіпкерліктің дамуына «Қазақстанда кәсіпкерліктің дамуы мен шаруашылық қызметтің  еркіндігі туралы» (1991), «Жеке кәсіпкерлікті  қолдау және қорғау туралы» (1992) заңы сияқты заңдар түрткі болды. 1994 жылдың басында-ақ жеке кәсіпорындар саны 15,7 мыңды құрады және жалпы жұмыспен қамтылғандар саны 164 мыңға жетті. 01.10.1998 ж. Шағын кәсіпкерліктің субьектілер саны 307 мыңды құрады, оларда 1,2 миллион адам жұмыспен қамтылды. Кәсіпкерлік қызметтің негізгі  үш саласының ішінен бірінші орынға өндіріс те емес, тұтынушылар мен  тауар өндірушілер арасындағы делдалдық та емес, сауда шықты. 

Соңғы жылдары Қазақстан Республикасы Президентінің 1997 жылғы 6 – наурыздағы №3398 «Шағын кәсіпкерлікті дамытуды белсендету және мемлекеттік қолдауды күшейту шаралары туралы» және 1998 жылғы 27-сәуірдегі №3928 «Жеке және заңды тұлғалардың кәсіпкерлік  қызмет еркіндігіне деген құқығын  қорғау туралы» жарлықтары кәсіпкерліктің дамуына жаңа күш берді. Осы жарлыққа орай, Қазақстанда шағын бизнесті дамыту жөніндегі алғашқы арнайы орган ретінде сауда және экономика  министрлігінің құрамында шағын  кәсіпкерлікті қолдау жөніндегі  агенттік құру және оның жұмысын  ұйымдастыру  ұйғарылды.

Экономиканы тұрақты болуы және оның бәсекелік  сипатын қалыптастырудың басты  күштерінің бірі кәсіпкерлікті жетілдіру  болып табылады. Жалпы кәсіпкерлікті  дамыту үшін бірнеше белгілі шарттар  орындалуы қажет:

  • Кәсіпкерлік субъектінің белгілі бір дәрежеде еркіндігі мен құқығы болуы қажет. Ол – шаруашылық қызметінің бағытын таңдау, өндірістік, сауда бағдарламаларын анықтау, қаржы көзін таңдау, өнімдерді тасымалдау, өнімге баға белгілеу, табысты өз мұқтажына жұмсау;
  • Кәсіпкерлік қабылданатын шешімдерге, одан туындайтын нәтижелерге тәуекелдікті қажет етеді. Қабылдаған шешімдерге деген жауапкершілік болмайтын болса, ол кәсіпкерліктің де болмағаны;
  • Кәсіпкерлік қызметтің белгілі коммерциялық табысқа жетуге бағдар ұстауы, экономикада қажетті нарықтық құрылым орнатумен байланысты. Яғни кәсіпкерлік дамуы үшін оның құқықтық базасы, әлеуметтік-экономикалық шарттары қалануы керек.

Төртінші  шарт жоғарыда аталған шарттардан туындайды. Еркін кәсіпкерлік меншіктің  әр түрлі формада, түрде, типте болуын қалайды.

Кәсіпкерлік – қызметтің ерекше бір түрі ғана емес. Бұл тағы да белгілі стиль  және тәртіптің типі, жинақтап айтсақ: үлкен бастама, дәстүрден тыс  шешімдерді іздестіру, тәуекелге бару, іскерлік қызметтің орын алар жері, ең алдымен кәсіпорын.

Курстық жұмыс тақырыбы «Кәсіпкерлік қызметті мемлекеттік реттеу» 3 бөлімнен тұрады. Бірінші бөлім «Кәсіпкерліктің мәні, мазмұны», бұл бөлімде кәсіпкерліктің мәні, мазмұны, экономикалық негізі және кәсіпкерліктің түрлері, тәуекелділіктің мәні деген тақырыптарға тоқталдым.

Екінші  бөлім аты «Кәсіпкерлік бәсекелестік». Бұл бөлімде бәсекелестік, оның түрлері, монополияға қарсы мемлекеттік  реттеу, кәсіпкерлік құпия, франчайзинг  қатынастар жүйесі туралы жазылған.

Үшінші  бөлім «Кәсіпкерлік істі мемлекеттік  реттеу». Бұл бөлімде кәсіпкерлік  істі мемлекеттік реттеудің қажеттілігі, мемлекеттік кәсіпкерлік ісіне  араласу жағдайы, себептері, Қазақстанда  кәсіпкерлікті басқару туралы баяндалған. 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

І –  БӨЛІМ. Кәсіпкерліктің мәні, мазмұны.

1.1. Кәсіпкерліктің  мәні, экономикалық негізі 

Кәсіпкерлік дегеніміз – белгілі бір істі істей білу. Іс істеу – адамның  белсенділігі және іскерлігі. Белсенділік  және іскерлік – адамның еркін  өмір сүру түрі. Белсенділік, іскерлік адамдардың мінез-құлқы типтерімен байланысты болатын шығар. Кәсіпкерлік  екі мағынада пайдаланылады: біреуі – белгілі бір істің түрі; екіншісі – сол іспен шұғылданатын нақтылы  қоғамдық тап. «Кәсіпкерлік» деген  ұғым өмірде экономикалық белсенділікке  қолданылады. Антогонистік қоғамда, ол адамды адамның қанауы, ал кәсіпкерлер  табы қанаушы тап болады.

Экономикалық  белсенділік – бұл барлық энергетикалық  процесс тауар өндірісімен айырбас  арқылы пайда табуымен байланысты. Өндірісте, айырбаста шектелген  белсенділігін емес, адамдардың жан-жақты  белсенділігін талап етеді. Сондықтан  экономикалық белсенділік, іскерлік еріксіз  немесе еркін болуы керек.

Кәсіпкерлік – ежелден келе жатқан адамдардың іскерлік белсенділігі, қабілеті. Ал оның дамуы орта ғасырдан басталды: көпестер, саудагерлер, қол өнері қызметкерлері. Кәсіпкерліктің алғашқы дамуында кәсіпкер құрал жабдықтарға иелік ете  отырып, өздері сол кәсіпорында қолдап жұмыс істеген. Бұл тауарлы өндірістің бастапқы жабайы түрі.

ХVІ  ғасырдың ортасынан бастап акционерлік  капитал пайда болды, акционерлік  қоғамдар құрыла бастады. Мысалы, 1554 жылы Англия сауда компаниясы, 1660ж. Ост-Индия  сауда компаниясы. ХVІІ ғасырдың аяғында  акционерлік банктер іске қосылды.

Ресейде, Қазақстанда кәсіпкерлік ерте заманнан келеді. Қазақстанның көшпелі шаруашылық жағдайында кәсіпкерлік еркін дамыған  жоқ. Ресейде Петр І патшалық ету  кезеңінде кәсіпкерлік ерекше дамыды, бірақ крепостной қоғам тежеді. Капитализмнің  дамуымен кәсіпкерлік те дамыды. 1861 жылғы реформадан кейін темір  жол құрылысы, ауыр өнеркәсіп салалары орын алды.

Кәсіпкерліктің  субъектісі – жеке адамдар, сонымен  бірге, заңды тұлғалар, біріккен серіктестер: арендалық ұжым, ашық және жабық  акционерлік қоғамдар, шаруашылық ассоциациялары, әртүрлі бірлестіктер.

Кәсіпкерліктің  ерекшеліктері:

  • дербестік және тәуелсіздік;
  • экономикалық ынталылық;
  • шаруашылық тәуекел және жеке жауапкершілік;
  • жаңашылдық.

Экономиканың  негізін екі фундаментальды ақиқат құрайды. Олар шын мәнінде экономиканың барлық проблемаларын қамтиды.

Бірінші ақиқат: қоғамның материалдық қажеттілігі  шексіз немесе тойымсыз.

Екінші  ақиқат: экономикалық ресурстар шекті  немесе сирек.

Экономикалық  ресурстар дегеніміз – тауар  өндіруде қолданылатын барлық табиғат, адам және адамдардың өндірген құрал  жабдық ресурстары. Олар: фабрика, зауыт  және ауылшаруашылық құрылыстары; әртүрлі  жабдықтар, инструменттер, өндірістік тауарлар мен ауыл шаруашылық өнімдерін  өндіруге қолданылатын машиналар; әртүрлі  транспорт, байланыс құралдары; материалдық  байлықты өндіруге қатынасатын алуан  түрлі еңбектер; жер және қазбалы  байлықтар. Олар мынандай үлкен екі  категорияға бөлінеді:

  • Материалдық ресурстар – жер оның табиғи байлығы және капитал;
  • Адамдар ресурсы – еңбек және кәсіпкерлік қабілеттілік.

Жер –  деген түсінікке барлық табиғи ресурстар  жатады, өндірісте қолданылатын барлық «табиғаттың әншейін байлығы». Оған мынандай ресурстар кіреді: жыртылған  жер, жайылыстар, ормандар, минералдар мен мұнайдың кен байлықтары, су ресурстары т.б.

Капитал немесе «инвестициялық ресурстар» - барлық өндірілген өндіріс құралдары, яғни инструменттер, машиналар, жабдықтар, фабрика – зауыттар, қойма, тарнспорт, құралдарының барлық түрлері және тауар  өткізу торабы. Құрал жабдықтарды  өндіру және қорландыру процесін инвестициялау  дейді.

Тауарлар  екіге бөлінеді: 1. Инвестициялық  тауарлар, олар тұтыну тауарларын өндіруді қамтамасыз етеді; 2. тұтыну тауарлары  қоғамның қажетін тікелей қанағаттандырады. Инвестициялық тауарға ақша капиталы кірмейді. Ақша ештеңе өндірмейді, яғни экономикалық ресурсқа жатпайды. Ақша – бұл финанс капиталы, яғни нақты  капитал емес, жалған капитал.

Еңбек – бұл кең мағыналы термин. Экономистер  оны адамдардың тауар өндіру және қызмет көрсетудегі күш ақыл-ой қабілеттіліін  бейнелейді.

Кәсіпкерлік қабілеттілік – адамдардың ерекше таланттылығы. Оны түсіну үшін кәсіпкердің  төрт функциясын түсіну керек.

1. Кәсіпкер  барлық ресурстарды:  жер, капитал,  еңбекті өнім  өндіру процесіне  қосу ынтасын  өз жауапкершілігіне  алады, яғни  өндірістің қозғаушы  күші, себебі  істеген ісі пайда  беретініне  сенеді.

2. Кәсіпкер  өндіріс процесінде  барлық негізгі  шешімдерді өз  қолына алады  және фирманың  іс бағытын айқындайды.

3. Кәсіпкер  – бұл жаңашыл, коммерциялық  негізде жаңа тауар өндіруді, жаңа технологияны енгізу, бизнесті  ұйымдастырудың жаңа формаларын  енгізуге аянбай жұмыс істейтін  кісі.

4. Кәсіпкер  – бұл тәуекелге баратын   кісі. Тәуекелге бару үшін істелетін   істің егжей-тегжейін айқын талдап, қортындысында ие болатынын білген  жөн. Кәсіпкер тек қана өз  уақыты, еңбегін, іс қабілеттілігін  тәуекелге салмайды, сонымен бірге   өндіріске кеткен өзінің және  өзінің серіктестерінің немесе  акционерлердің қаржыларын тәуекелге   салады.

Кәсіпкерлік істің қозғаушы күші – мол пайда  табу. Өндіріс факторлары жеке кәсіпорындарға ақшалай табыс ретінде беріледі:

  • Материалдық ресурстар бергені үшін капиталға пайыз алады.
  • Жер, су бергеніне рента алады.
  • Жұмыс күшін жалдағаны үшін еңбек ақы алады.
  • Кәсіпкерлік табысты пайда деп атайды, ол зиян да болуы мүмкін.

Экономикалық  ғылым сирек ресурстарды тиімді пайдалану жөніндегі ғылым екенін кәсіпкер жеке түсінуі керек. Экономикалық тиімділік – бұл «шығын-өнім»  мәселесін қамтиды. Экономикалық тиімділіктің критериясы әрбір өнім бірлігіне  шаққанда неғұрлым аз шығын жұмсау. Қорытып айтқанда қоғам барлық ресурстарды  тиімді пайдаланып неғұрлым көп өнім өндіруге талаптанады. Ол үшін ресурстарды  толық іске қосып толық қамтуға  және өндіріс көлемін толық қамтамасыз ету қажет. «Толық қамтылу» деген  пайдалануға жарамды барлық ресурстарды  іске қосу, жұмысшылар жұмыссыз қалмауы  керек; егіске жарамды жерлер, күрделі  жабдықтар бос тұрмауы, яғни барлық жарамды ресурстарды іске қосу керек. Ресурстардың барлығы жұмыс істесе шығын көбейеді: жұмысшылар еңбек  ақы алады, инвестициялық тауарлар сатылады т.б. яғни ел байиды, нарық  тауарға толады, адамдардың әлеуметтік тұрмысы жақсарады. Қазақтың мақалы бар «шығын болмай, тығын болмайды»  деген. Қоғамның өмір сүру негізін материалдық  өндіріс, яғни адамдарға қажет байлықты өндіру құрайды.

Информация о работе Кәсіпкерлікті мемлекеттік реттеу